|
بی نام تا اطلاع ثانوی
|
سلام... باز هم عذرخواهی می کنم که چند مدتیه کم کار شدم... با چند تا از رفقا عازم مشهد هستیم... انشالله که بتونیم نائب الزیاره شما هم باشیم... یا علی...  [ سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391 ] [ 0:31 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
کتاب هایی با طعم هلو این جزوه واقعا هلو می باشد هر چه در مورد کتاب های خوب و نویسنده های خوب و کتاب فروشی ها خوب و... میخواهید از دستش ندهید
[ دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 ] [ 21:54 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
هیچ وقت دوست نداشتم و ندارم پست نا امید کننده بذارم اما... اما به طور شفاف حالم از تهران داره به هم میخوره... در زندگیم از هیچی خسته نبودم و نیستم اما الان از تهران خیلی خیلی خستم... نیاز به مشاوره مددکار و دکتر و روانشناس و غیره دارم... یا علی... [ یکشنبه دهم اردیبهشت 1391 ] [ 21:51 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
عرض سلام و عذرخواهی خدمت دوستان... ایام فاطمیه را تسلیت عرض می کنم... بابت کم کاری این چند وقته عذرخواهی می کنم اما این کم کاری بی دلیل نیست... یکی از دلایل مشغول بودن به برگزاری برنامه ای در دانشگاه است... یکی از دوستان گفته بودند که در مورد گشت ارشاد چیزی بنویسم اما بنا به دلایلی فعلا نمی خواهم بنویسم شاید در هفته های آتی چیزی نوشتم و شاید هم هیچ وقت برایش مطلبی ننوشتم... سعادت مجددی که نصیبم شده است این است که انشالله شام غریبان حضرت زهرا(س) در قم هستم...  [ جمعه یکم اردیبهشت 1391 ] [ 23:51 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
سریال "چک برگشتی" یکی از مجموعه های داستانی بود که صداوسیما برای ایام عید ساخته و در نظر گرفته بود. کارگردانی این اثر بر عهده سیروس مقدم بود. فیلمی که با بازیگری امیر جعفری، هومن برق نورد، بهاره رهنما، ریما رامین فر و... به عنوان پربیننده ترین سریال نوروزی انتخاب شد. کسب این عنوان از سوی مخاطبان دلایلی عمده دارد که آن ها را برمی شماریم:
یک: سیروس مقدم این بیستمین سریال این کارگردان نام آشنای تلویزیون است. بیست اثری که مقدم را به اوج پختگی در سریال سازی رسانده است. این را می توان از جذب مخاطب سریال های ساخته این کارگردان در سال 90 متوجه شد. در ابتدای سال مجموعه نوروزی پایتخت با مضمونی طنز که یکی از خاطره انگیزترین کارهای مقدم است، در میانه سال "تا ثریا" با مضمونی اجتماعی و در انتهای سال 90 و ابتدای 91 با مجموعه "چک برگشتی" که باز هم کاری کمدی بود. هر سه سریال در زمان خود از پربیننده ترین مجموعه های صداوسیما بودند که این نشان از آشنا بودن مقدم با میل مخاطب و آشنایی زیاد به خم و چم سریال سازی است. کارگردان "چک برگشتی" این پتانسیل را دارد که حتی از یک داستانی کلیشه ای اثری دیدنی بسازد. مقدم نشان داد که اگر سریالی از جنس مردم بسازی مورد توجه قرار می گیرد تا سریال سازی از طیف همیشه مرفح. اگر به آثار قبلی این کارگردان مراجعه کنید این نکته را متوجه خواهید شد که از زمانی که سیروس مقدم رو به ساخت فیلم هایی از جنس مردم برده با دیده شدن بیشتر آثارش مواجه شده است.
دو: سروش صحت همکاری صحت خوش قریحه با مقدم منجر به نتیجه ای خوب شد. کارگردان "ساختمان پزشکان" همیشه نشان داده که خوب می نویسد و خوب نمی تواند کارگردانی کند. در هر مجموعه ای که نویسنده بوده رنگ و بوی طنز مناسب به مشام می رسد و در مجموعه هایی که کارگردان بوده مشکلات فنی و کارگردانی بیننده را آزار می داده است.
سه: انتخابات اتفاقی که به خوبی در این مجموعه عیان است شوخی مناسب و به جا با مقوله انتخابات و افراد حاضر در آن است. برای خنداندن محاطب سیاه نمایی نشده است بلکه همان اتفاقات با دیدی طنز بیان شده است که این منجر به تولید اثر مناسب کمدی می شود. یعنی کل انتخابات و بعضی حرمت ها صرفا برای خندیدن شکسته نشده است. تصویر کردن الگویی مناسب به جامعه برای تصدی صندلی مجلس (کریم مشرفی) نیز از دیگر ویژگی های فیلم است.
چهارم: بازیگران مجموعه ی بازیگران در "چک برگشتی" دارای بازی طبیعی هستند که این نقطه مثبت بیشتر متکی به این است که بیشتر بازیگران حاضر در مجموعه از تئاتری ها هستند که مقدم برای انجام پروژه های تلویزیونی بر روی آن ها حساب ویژه ای باز کرده است. هنرمندی ویژه امیر جعفری و هومن برق نورد در این اثر جلوه بیشتری نسبت به سایر هنرمندان دارد.
سیروس مقدم در "چک برگشتی" توانست هم اثری داستانی بسازد هم اثری آموزنده. "چک برگشتی" تصویر ساده اما دقیق زندگی مردم بود. "چک برگشتی" مرحله ای دیگر از مبارزه با شمیرانازیاسون صداوسیما بود. پی نوشت: عذر تقصیر بابت دیر زدن این مطلب عرض ارادت: مرتضی عزیز... هیچ سید زبان در کام می گیرم...
برچسبها: صداوسیما [ یکشنبه بیستم فروردین 1391 ] [ 0:47 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
اكران قلاده هاي طلا توسط انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد
دوشنبه 21/ فروردین/ 91 خواهران: سینما فلسطین ساعت17 همین خبر در فارس [ چهارشنبه شانزدهم فروردین 1391 ] [ 14:42 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
ساده و کوتاه بعد از انتشار آلبوم دلصدا و قطعه "سلام به صلح" و همین طور آلبوم پرچم سفید چاووشی حالا برخی از مسئولین فرهنگی و علی الخصوص صداوسیما باید خجالت بکشند. خجالتی از این باب که به خاطر پستشان بایستی دغدغه هایی داشته باشند که یکی از آن ها ترویج گفتمان دفاع مقدس است. اما...
اما شاهد هستیم که هنرمندی که هیچ ادعایی ندارد (و در اوج محبوبیت و مشهوریت به برنامه تحویل سال نمیآید چون که میگوید من هنوز کاری نکردهام که بخواهم بیایم.) در هر آلبوم خود حداقل یک کار را برای افتخارات این هشت سال میخواند و نشان میدهد که برای جنگ دغدغه دارد ولی مسئول ما در خواب غفلت است. خوابی که گویی بیداری ندارد. نشانه این خواب سنگین هم برنامه تحویل سال شبکه های تلویزیون است که ذرهای در آنها بویی از عقیده و آرمان برای این مهم نیست. گویا از دید مسئول صداوسیمای ما فکر و ذکر مردم فقط هنرمندان و ورزشکاران هستند و اسلام و یک روحانی برای دقایق پایانی است آن هم با بگو مگو که چرا تو به جایزه گرفتن فلان فیلم اعتقاد نداری... بگذریم اما گمان میکنم دیگر اینها از اعتراضات ما هم نمیترسند... اینک فقط وقت عمل است... نگاه مثبت بین: نقطه مثبت برنامه های تحویل سال؛ آهنگ تیتراژ برنامه تحویل سال شبکه دو با صدای محسن چاووشی با نام "لباس نو" برچسبها: صداوسیما [ شنبه پنجم فروردین 1391 ] [ 18:4 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
خواستم برای رسیدن عید و نوروز و سال جدید مطلبی بنویسم اما... اما متوجه شدم دستم خالی است و حرفی ندارم... اما برای سال جدید یک آرزو دارم که اگر برآورده شود همه ی آرزو ها برآورده می شود: اللهم عجل لولیک الفرج... چهار دعای برتر، لحظه ی تحویل سال:
اوّل دعا برای ظهور آن بی مثال دوم تمام ملت بی ضرر و بی ملال سوم رسیدن ما به قله های کمال چارم تمام جیب ها پر از پول، امّا حلال …
امیدوارم سال بسیار خوبی داشته باشید... سالی همراه با سعادتمندی و عاقبت به خیری... عید همگی مبارک... آغاز سال 1391 سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی مبارک باد [ دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390 ] [ 22:41 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
چرا باید "قلادههای طلا" را دید؟
"قلاده های طلا" اثر جدید ابوالقاسم طالبی است که از ابتدای ساخت تا به حال که در پرده اکران است حاشیه های زیادی را به همراه داشته است. این طبیعی به نظر میرسد که فیلمی که قصد دارد لقب سیاسی ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را به دوش بکشد این حاشیه ها نیز به دنبالش در حرکت باشند که در مواردی فیلم توقیف نیز شد. قبل از پخش فیلم در جشنواره فیلم فجر خیلی ها متصور میشدند که با اثری سفارشی روبرو هستند که دائما شعار میدهد. اما با اکران فیلم نظرها متفاوت از قبل بود. خیلی از منتقدین اظهار تاسف میکردند که چرا نباید چنین اثری در بخش مسابقه جشنواره حضور داشته باشد که این مهم به دلیل حضور تهیه کننده فیلم یعنی محمد خزاعی در کسوت دبیری جشنواره میسر نبود و الا به قاطعیت میتوان گفت اکثر سیمرغ های جشنواره به "قلاده های طلا" تعلق میگرفت.
آخرین اثر طالبی که به اتفاقات بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال هشتاد و هشت میپردازد، دارای فیلمنامه ای بسیار قوی و جذاب است. در روند فیلم شما به شدت درگیر داستان میشوید ولی حدس زدن اتفاقات کاری بسیار سخت است. واقع بینی مزیت مثبت دیگر فیلم است. کارگردان بدون هیچ گونه طرفداری به روایت اتفاقات در قالبی هنری پرداخته است. در فیلم از مناظری به قضایا نگاه شده است که رنگ و بویی از جانب داری طرفی را ندارد و به قول خود آقای طالبی: "من صرفا جایی که همه داشتند میدیدند را از سویی دیگر نشان دادم" تفاوت معناداری بین صحنههای اکشن در این اثر نسبت به فیلم های دیگر وجود دارد که به خودی خود بر دیده شدن بیشتر اثرگذار است. صحنه های مربوط به درگیری های خیابانی و تخریب ها و آتش سوزی ها به قدری طبیعی ساخته شده است که در ابتدا گمان میرود این صحنه ها از فیلم های واقعی تهیه شده در صورتی که به جز یک صحنه ما بقی سکانس ها همه ساخته و فیلم برداری شده اند. جسارت نام بردن از شخصیت ها در فیلم نقطه ای جدید است که برای مخاطب تازگی دارد. تعداد آثاری که با این صراحت در مورد سیاستمداران و سران نظام صحبت کند وجود ندارد و اگر هم وجود داشته باشد به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسد. این ها همه عواملی که در خود فیلم نشانه بارز هستند اما در مراحل ساخت هم نکاتی وجود داشته که همین ها هم سبب تماشای فیلم میشود. ابوالقاسم طالبی برای این فیلم تحقیقات وسیعی انجام داده است. او با همه کاندیدها، وزیران مربوطه، ماموران اطلاعات، اغتشاشگران، بسیجیان، فرماندهان و خلاصه هر کس که اطلاعاتی در مورد این اتفاقات داشته مصاحبه دیدار داشته است. او بالغ بر 500 ساعت فیلم های اغتشاشات را تماشا کرده و... این ها همه نشان دهنده این است که برای این فیلم با این که خیلی از افراد فکر می کنند در مورد موضوعی باشد که مطالب فراوانی حاضر و آماده وجود دارد تحقیقات گسترده ای صورت گرفته است که جفایی در ادای حقیقت صورت نگیرد. علی ای حال جای بسی خوشحالی است که در این وضع خراب سینما فیلمی به نام "قلاده های طلا" که به قطع و یقین اثری در تراز نظام جمهوری اسلامی است در سینمای ما سر بر میآورد تا حقیقت مظلومانه ذبح نشود. همین مطلب در خبرنامه دانشجویان ایران همین مطلب در بی باک نیوز همین مطلب در آزادی نیوز همین مطلب در سرداران قلم همین مطلب در سلام سربدار نوشته های قبلی در مورد "قلاده های طلا" به ترتیب زمان: [ یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390 ] [ 22:58 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
فیلم "خصوصی" ؛ مایهی آبروریزی!!! از چهارشنبه بیست و پنجم اسفند فیلم های اکران نوروزی سینماها به روی پرده رفتند. فیلمهایی که قرار است در عید سبب شادی، مسرت و آگاهی مردم شود. اما اگر به فیلمها نگاهی بیاندازیم متوجه میشویم بعضی آثار نه تنها این مسیر را طی نمیکنند که هیچ بلکه در جهت عکس آن حرکت میکنند. یکی از این فیلمها "خصوصی" حسین فرح بخش است.
ساخت چنین فیلمی با چنین موضوعی توسط حسین فرح بخش که تهیهکنندگی آثار فاخری مثل دختر شاه پریون، کلاغ پر، کما و... که همگی از آثار فاخر زرد سینمای ایران هستند بسیار عجیب بود. "خصوصی" که مثلا دارای مضمونی سیاسی است در حقیقت جفایی در حق این مضمون و ژانر است. به طور واقع شما در انتهای فیلم با این سوال مواجه هستید آیا واقعا این فیلم سیاسی بود یا...؟ نوعی دوگانگی در فیلم موج میزند که در سطرهای بعدی بیشتر اشاره میشود. ابراهیم که فردی تندرو است بعد از عزل از منصب های سیاسی در کسوت روزنامه نگاری اپوزوسیون فعالیت میکند. سیر داستانی سیاسی فیلم خوب است یعنی واقعیت را نشان داده است و به خوبی به انحراف یک فرد اشاره کرده است. در ادامه داستان با ورود هانیه توسلی به فیلم این تلقی میشود که فیلم به مباحث جاسوسی نیز پرداخته است اما نه تنها اینگونه نبود بلکه با ادامه داستان حتی به خط اصلی داستان هم ضربه میزند. هنگامی که تماشاگر در داستان تصوری دارد و آن اتفاق نمیافتد دو حالت دارد. یا فیلم نامه قوی پشت کار است که با پیچیدگی خود این رخداد را رقم زده است و یا فیلم نامه بسیار ضعیف است که بسیار سطحی تر به موضوع پرداخته است. "خصوصی" از نوع دوم است. در ادامه داستان تم عاشقی که به فیلم اضافه میشود تصور میشود در راستای شاکله سیاسی فیلم است اما گویا این گونه نیست و دو ژانر میخواهند در کنار یکدیگر در فیلم حضور داشته باشند. فیلمی که در ابتدا کاملا سیاسی بوده است به سویی پیش میرود که کاملا درام میشود. همین طوری که گفته شد واقعا نمیشود نام یک ژانر را بر روی این فیلم گذاشت. نکتهای که در ابتدا کمرنگ و در ادامه قوت مییابد خط شکنی های اخلاقی این فیلم است. هرگونه که خواسته شده به روابط زن و مرد غریبه و بحث ازدواج موقت و همین طور روابط زناشویی پرداخته شده است. اگر کسی این فیلم را ببیند دقیقا به یاد این تحلیل و نظر در مورد بعضی فیلم های ایرانی میرسد که تا پشت در اتاق خواب هر آن چه میخواهند نشان می دهند اما ادامه را چون اجازه ندارند به تصویر نمی کشند. در این زمینه بی حرمتی ها در فیلم کم نیست. به گونه ای که شاید بتوان با توجه به آثار قبلی فرحبخش که این روند در آن ها هم دیده می شود گفت این گارگردان خواسته با طرح موضوعی سیاسی خیلی از خطوط قرمز را بشکند و به آنها بپردازد. بالاخره این هم از این به بعد مد میشود که برای گرفتن مجوز پخش خط شکنی ها یک خطی هم داستان سیاسی شود. علی ای حال "خصوصی" افتضاحی بیش برای اکران نوروزی نیست. چرا نباید در زمانی که بیشترین رجوع خانواده ها به سینما صورت میگیرد آثار ارزشی اکران شود. حداقل نقطه مثبت این اکران "قلاده های طلا" است که موجبات آگاهی سیاسی مردم میشود. جای تاسف دارد که اثری مانند "قلاده های طلا" کلاس کاری ژانر سیاسی را بالا میبرد و فیلمی مانند "خصوصی" مایهی ننگ این ژانر است. پینوشت 1: ببخشید یکی دو روزی که مونده باید پست هایی که رو دستم مونده رو بزنم... نمیخواهم کار امسال را به سال بعد بندازم... پینوشت 2: تا الان سابقه نداشته تو یه روز بیشتر بیشتر از یک پست بزنم... برچسبها: نقد فیلم [ شنبه بیست و هفتم اسفند 1390 ] [ 19:42 ] [ رضا کریمی ]
[ ]
|
امکانات وب
|
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |
